Ξάστρισμα λοιπόν, σημαίνει να αφήνεις τα μαγικά σου υλικά κάτω από το φεγγάρι, να πάρουν μια δόση από εκείνη τη γλυκιά, ασημένια, υποσυνείδητη ενέργεια που λάμπει τη νύχτα. Όχι για φιγούρα, αλλά για να βοηθήσει το ξόρκι σου λιγάκι παραπάνω – σαν βοηθητικές ρόδες στην αρχή.
Το ξάστρισμα λοιπόν έχει δύο εκδοχές: το «πακέτο all inclusive» και το «express για βιασύνες».
Το πλήρες ξάστρισμα:
Γίνεται τρεις νύχτες πριν την Πανσέληνο. Όχι τυχαία: τρεις νύχτες που το φεγγάρι φουσκώνει στον ουρανό. Κάνεις ως εξής:
- Βράδυ, μόλις χαθεί εντελώς ο ήλιος ( εγώ κοιτάω περίπου έξω γύρω στο 8:30 ή 9:30 ανάλογα την εποχή ).
- Παίρνεις τα υλικά σου, τα βάζεις πάνω σε καθαρό πανί ( προσοχή: όχι πάνω σε σκονισμένο τραπέζι ή στο χώμα ).
- Απλώνεις τα χέρια σου ανοιχτά πάνω τους.
- Κοιτάς το φεγγάρι – πραγματικά, όχι στα γρήγορα – και λες τρεις φορές ( ψιθυριστά ή και δυνατά, ό,τι σε βολεύει ):
«Όπως γεμίζει η Σελήνη με ενέργεια, έτσι γεμίζουν και τούτα τα υλικά με ανώτερη μαγική δύναμη.»
5.Ρίχνεις μια ματιά ακόμα
6.Τ’ αφήνεις 6 με 8 ώρες κάτω από φεγγάρι.
7.Πολύ σημαντικό: τα μαζεύεις πριν βγει ο ήλιος – αν βγει και τα δουν οι πρώτες ακτίνες, το ξάστρισμα πάει περίπατο.
Τα βάζεις σε σκοτεινό, καθαρό σημείο ( εγώ τα βάζω μέσα σε μια ξύλινη ) – και απαγορεύεται να τ’ ακουμπήσει άλλος.
Ξανακάνεις το ίδιο ακριβώς για δύο ακόμα βράδια.
Την τρίτη μέρα; Πανσέληνος. Και εκεί… κάνεις το ξόρκι σου, ισχυρό και φορτησμένο με την ενέργεια της Σελήνης.
Το απλό ξάστρισμα ( ή « δεν προλαβαίνω, σώσε με, φεγγάρι μου » )
Λοιπόν, κι αυτό θέλει τρεις νύχτες, αλλά η διαφορά είναι πως μένουν έξω μόνο 3-4 ώρες ( πχ από τις 10 ως τη 2 ). Και προσέχω: κυρίως για κρυστάλλους, φίλτρα, νερο-υλικά – πράγματα δηλαδή που βγήκαν από στοιχείο νερό ή μεεξαίρεσει τράπουλες μαντείας ( χαρτί ).
Τώρα, μην πας να κάνεις απλό ξάστρισμα σε κεριά, ε; Θα βγει μισόλογο, σαν διάβασμα με μισό μάτι. Απαγορεύεται επίσης – και το λέω για να μη στο πει άλλος – να ξαστρίσεις ζωντανά πράγματα ( άνθρωπο, γάτα, γλάστρα βασιλικό ). Πλαστικά, εννοείται, δεν τραβάνε φεγγαρόφως, είναι σαν να βρέχει σε λαδόκολλα… Είμαστε η ενέργεια!
Είναι και υποχρεωτικό ρε παιδιά; Χμμ… Θα σου πω.
Εδώ τα δύσκολα. Η αλήθεια μου είναι πως… όχι, δεν είναι πάντα υποχρεωτικό, αλλά θέλει φάση. Εξαρτάται από την εμπειρία σου, το πόσο κανείς οραματισμό και πόσο νιώθεις την ενέργεια. Για να σου δώσω παράδειγμα: εγώ προσωπικά, σπάνια ξαστρίζω πια. Μόνο εάν κάνω δουλειά για πελάτη και είναι κάτι πραγματικά περίπλοκο – που εκεί θες κάθε βοήθεια.
Κατά τα άλλα, μαθαίνοντας να χειρίζεσαι τη δική σου ενέργεια καταλαβαίνεις ότι δεν χρειάζεσαι πάντα εξωτερικές φορτίσεις. Νιώθεις εσύ ο ίδιος ποτέ χρειάζεσαι βοήθεια και ποτέ όχι. Οπότε: μέχρι να μάθεις να ελέγχεις ενέργεια και οραματισμό, το ξάστρισμα είναι must. Επιλογή σου. Χωρίς ενοχές.
Τι βάζουμε κάτω από τη Σελήνη λοιπόν;
- Εν ολίγοις: τα πάντα. Κρύσταλλοι, φίλτρα, σκόνες, κεριά, ρούχα , ραβδιά, τράπουλες, Ταρώ, υλικά για αύρα, Feng Shui, βότανα, κοσμήματα.
- Απαγορεύεται: ζωντανοί οργανισμοί, πλαστικά, και νεκρικά υλικά. Στα πλαστικά ειδικά: αν βάλεις πλαστικό ξόρκι, το φεγγάρι γελάει κι η δουλειά πάει αστειάκι.
Τελικά…
Το ξάστρισμα δεν είναι για εξυπνάκηδες. Είναι για υπομονετικούς ανθρώπους που θέλουν να μάθουν, για νυχτοπούλια, για ρομαντικούς που κάθονται με το φεγγάρι μισή ώρα χωρίς κινητό. Και το πιο σημαντικό: το ξάστρισμα είναι ένας τρόπος να σκεφτείς από πριν τι κάνεις, να το πας πιο σοβαρά, χωρίς εκπλήξεις την ώρα του ξορκιού.
Κάν’ το λοιπόν στην αρχή, χωρίς κόμπλεξ, απόλαυσέ το, και όταν νιώσεις έτοιμος… φόρτισε με την καρδιά σου και μόνο. Φεγγάρι θα υπάρχει πάντα.
